Musica entre Vinos, Casa de la Ermita

Ik weet het eigenlijk niet meer. Heb ik wel eens geschreven over Musica entre Vinos? Ik denk het eigenlijk niet. We zijn weleens met gasten naar een Musica entre Vinos geweest, maar dat is lang geleden.

Eerst mOLYMPUS DIGITAL CAMERAaar eens vertellen waar het vandaan komt en wat het is. In het wijngebied rond Jumilla is een Consejo Regulador de Vino, zeg maar een soort wijnschap, zoals we in Nederland waterschappen, recreatieschappen en zo meer hebben. Deze consejos regelen de kwaliteit van de wijnproductie en geven daar dan een kwaliteitslabel aan; de Denominacion de Origen (Bijvoorbeeld: Jumilla), kortweg D.O. Deze vereniging van producenten zijn erg streng voor zichzelf en elkaar, want ze hebben wat te winnen bij kwaliteitscontrole en wat te verliezen als ze een slechte naam krijgen. Naast dit consejo bestaat er de Ruta del Vino Jumilla. Deze routes zijn er door heel Spanje in elk zichzelf respecterend wijngebied. Je kunt er restaurants, cafés, bars en bodega’s vinden. Doorgaans zijn deze bodega’s aangesloten bij een D.O. Nu is de Ruta del Vino Jumilla al een paar jaar geleden op het mooie idee gekomen om een rondleiding door een Bodega te combineren met tapas, muziek en het proeven van de wijn van de betreffende Bodega. Alex (onze oudste zoon) wees ons op dit feest in 2008.

Sindsdien gaan wij elk jaar wel naar één of twee van die feesten. Dit jaar om precies te zijn gisteren: 1 juni 2014, was Casa de la Ermita voor ons aan de beurt. Een goede vriendin van ons heeft kaarten geregeld voor ons en onze gasten. Die gasten hadden we vooraf gemaild met de vraag of ze mee wilden, want kaarten voor dit feest zijn altijd snel uitverkocht. Gelukkig reageerden onze gasten ook allemaal snel genoeg om ook voor hen kaarten te bestellen.

Casa de la Ermita is niet zo heel erg groot en dus was het feest daar, beperkt tot 100 bezoekers. Na de traditionele rondleiding  werd ons een glas gevuld met witte wijn overhandigd. Vervolgens konden we een tafel uitzoeken en begon de muziek.

De muziek werd verzorgd door Abdón Alcaraz.

Tijdens het optreden van Abdón werden er allerlei wijnen en tapas geserveerd en de stemming kwam er heel aardig kan ik melden. Natuurlijk waren de bezoekers voornamelijk Spanjaarden (hoewel er dit keer ook een flink contingent Britten vertegenwoordigd waren) en dus konden we ons Spaans weer eens op de proef stellen. Je begrijpt dat het gesprek steeds makkelijker verliep naarmate het feest vorderde.

Advertenties
Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Toeval bestaat niet.

Toeval bestaat niet. Althans dat zegt mijn geliefde echtgenote altijd. Nu wilde het toeval (het mag duidelijk zijn, ik geloof er wel in) dat we gasten hebben die de Spaanse taal proberen te leren én dat er een rondleiding mét theater door Jumilla was. Ik heb op facebook al laten weten dat we zouden gaan. Deze rondleidingen zijn in het Spaans en het theater dat gemaakt wordt is ook in het Spaans. Voor ons was het de eerste keer dat we dit bezochten en dan weet je toch niet echt wat je zal gaan zien. Dus hebben we van de gelegenheid gebruik gemaakt dat onze gasten die het toch ook wel zouden kunnen volgen, ook mee wilden komen.

Maar waar ging het nu eigenlijk over? In de aankondiging stond dat het ging over ‘El bandolero Jaime Alfonso el Barbudo’. Nu, dit heeft een kleine geschiedenis voor ons, maar is hier in de omgeving een legende. We zijn eens in het eerste jaar dat we hier woonden aan het wandelen geslagen. We liepen langs het huis van de buurman die ons vroeg wat we gingen doen. Wij gaan wandelen in die barranco daar achter jouw huis, vertelden wij. Daarop kregen we een verhandeling over een rovershoofdman met een baard, (zo dachten wij) die daar ooit gewoond moest hebben. Tja, dat zal dan wel, hebben wij toen gedacht. Maar hoe gaat dat met verhalen en legendes, je gelooft het of je gelooft het niet. Daarbij kwam natuurlijk ook nog het aspect; verstonden we het nu goed of hebben we het niet goed verstaan?

Afijn, om een lang verhaal enigszins in te korten; de man moet toch echt bestaan hebben want, ze wijden er hier hele theaterstukken aan. Welk bewijs zoek je verder nog? Gewapend met internet-kennis zijn we ten strijde getrokken in de hoop dat we het konden volgen. Dat volgen, is gelukt.

P5040001P5040002

Jaime Alfonso “el Barbudo” (het betekent toch echt: man met baard) heeft werkelijk geleefd van 26 oktober 1783 tot 5 juli 1824. Hij was een bandiet (bandolero) en toen er in 1812 (ik meen te herinneren op 19 maart) een grondwet werd uitgevaardigd die vooral de adel en de koning beschermde, heeft hij die te vuur en te zwaard bestreden. Alle tegels waarop die grondwet werd verkondigd en in zijn bereik lagen, heeft hij met zijn bende (bandoleros) vernietigd.

P5040003P5040004

Daarnaast heeft hij gestreden tegen Napoleon, maar vooral was hij een rover. Hij is dan ook door executie aan zijn einde gekomen.

P5040012P5040015

Tussen de bedrijven door werden we ook nog even van wat meer Jumillaanse geschiedenis op de hoogte gebracht door de gids, maar daarover later meer.

Wij en onze gasten hebben intussen genoten van een dagje uit, dat we natuurlijk in stijl hebben afgesloten met wijn, bier, frisdrank en tapas! Dank aan onze gasten en het toerisme bureau in Jumilla.

Geplaatst in Jumilla, Spanje, Toerisme | 1 reactie

Een hele lange optocht.

Gisteren zijn we met onze gasten naar het fiesta in Abanilla geweest. Tja, in mei heb je echt de meeste feesten in het land en we zijn gezegend met gasten die er ook wel heen willen.

Gisteren (1 mei) was de optocht van de Moren en Christenen. Dat is een feest dat ooit is begonnen in Caudete en over de hele regio verspreid is geraakt. Het grootste Moros y Christianos feest is in Alcoy, maar die in Abanilla mag er ook wezen hoor. De parade duurde maarliefst drie hele uren. Dat is best lang, vooral omdat ik het niet nodig vond een stoel te nemen. Onze gasten waren gelukkig verstandiger. Ik zal jullie niet vervelen met veel tekst, kijk maar naar de foto’s dan heb je snel een aardig idee van zo’n feest.

 

Geplaatst in Fiësta's, Moros y Christianos | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Bijproducten van onze bouwactiviteiten.

Ik hoef het niet meer te vertellen, we hebben de afgelopen winters best het één en ander gebouwd. Tijdens de bouw van wat dan ook, wordt nogal wat cement gemaakt en verwerkt. Logisch dat het wel eens gebeurt dat we te veel cement maken. Of eigenlijk: Dat Wil te veel cement maakt. Zij is hier per slot de meester cementmaker (mezcladora).

Onder het motto; hergebruik van A tot Z, gooien we dat natuurlijk niet weg. We laten die cement in een soort emmer drogen en dan, tja wat dan. Dan hebben je een blok cement dat nu niet erg tot de verbeelding spreekt. Wat doe je met zo’n blok cement als je dat niet weg wil gooien.

 

IDEE!!!!!

We maken er een sokkel van voor de vele beelden die we hebben. We metselen een pilaartje van natuursteen (nog meer cement Sarcastische emoticon) en plaatsen dat blok cement er op zijn/haar kop bovenop. En daar dan weer een beeld op. En dan krijg je het volgende.

 

P3290009P1230005

De foto’s zijn van februari en maart, dus je kijkt een beetje in het verleden.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Rio Chícamo in het kwadraat…..

We wandelen hier wat af. Vooral dit voorjaar, nadat we het tweede huisje ‘Casita La Pila’ af hebben gebouwd, is het een wekelijks terugkerend evenement. We houden van wandelen, dat mag duidelijk zijn. We lopen hier wat af en ontdekken meer en meer hoe mooi Spanje is. Natuurlijk wisten we wel dat Spanje een mooi land is, maar het is toch nog veel diverser dan wij dachten.

Afgelopen dinsdag waren vriendinnen van ons aan de beurt om een wandeling uit te zoeken. We zoeken altijd op wikiloc want de routes die gemarkeerd zijn worden doorgaans niet zo goed onderhouden en de routes die niet gemarkeerd worden, zijn vaak het mooist. Als we eenmaal een route gevonden hebben die aan onze eisen voldoet, wordt ze in de GPS geladen en kunnen we gaan wandelen.
Zo ook deze keer. Wij hadden ons er helemaal niet mee bemoeid en lieten ons dus verrassen. De route had Rio Chícamo in de naam en dus dachten we op bekend terrein te wandelen, want we wandelen vaak langs deze rivier. Op onze site, op het blog en op facebook hebben we foto’s van deze wandeling staan. Het is dan ook één van de mooiste wandelingen in ons bestand.

Laten die vriendinnen van ons nou toch een heel erg mooie toevoeging vinden op deze wandeling. We begonnen de wandeling aan de andere kant van waar we normaal starten. Het gehucht waar we parkeerden heet heel toepasselijk: ‘Chicamo’. Vandaaruit moesten we over een heuvelrug (pittig) en dan een beekbedding in om die vervolgens te volgen tot de Rio Chícamo (halverwege onze bekende wandeling). Van de Rio zal ik hier geen foto’s plaatsen. Die zijn er al zoveel in de linken hiervoor te vinden dat dit een beetje overdadig zou zijn. Van de beekbedding naar de Rio toe doe ik dat wel, want dat is zeer de moeite waard. Je loopt daar door een geologisch heel interessant gebied. Je ziet het verleden van miljoenen jaren uitgesleten door door een smalle stroombedding. Fascinerend!

 

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Een nieuw paspoort.

Zo af en toe hebben we nog iets met de Nederlandse overheid te maken. We zijn en blijven Nederlanders en dus moeten we op gezette tijden een nieuw Nederlands identiteitsbewijs of paspoort aanvragen. Dat kan in Nederland, een aantal grensgemeentes en de gemeente Den Haag hebben een buitenlandbalie. Daar kan je als Nederlander zonder adres in Nederland een nieuw ID of paspoort aanvragen. Het kan ook bij de Ambassade of de consulaten die over de wereld verspreid zijn. Sinds de invoering van de biometrische gegevens in het paspoort (en de bezuinigingen) is het aantal plaatsen waar wij een nieuw ID kunnen aanvragen in Spanje drastisch afgenomen. Maar we hebben mazzel, in La Nucia (anderhalf uur met de auto) is een Nederlands Consulaat waar we terecht kunnen.

Nu ga ik graag voorbereid op pad met dit soort zaken en dus hebben we onder vrienden eens rondgevraagd en gezocht op het internet om goed beslagen ten ijs te komen. Het leuke van dit rondvragen was, dat een bevriend stel ook een nieuw paspoort nodig had en dus konden we met ons vieren richting het consulaat. Maar waar is dat consulaat nu eigenlijk? Google maps stelt dat het consulaat op een plek is waar een gebouw is zonder deur, bovendien is het niet het adres dat op de website van Buitenlandse Zaken is vermeld.

In het midden van de luchtfoto werd aangegeven dat het zou zijn.
In het midden van de luchtfoto werd aangegeven dat het zou zijn.

 

Het adres is in de kaarten van Tomtom niet te vinden. Wat nu toch te doen? Op fora en blogs werd niet echt duidelijk uitsluitsel gegeven. Mensen schreven wel over rotonde nummer 5, maar vanaf waar moet je dan beginnen te tellen? Onze vriend en chauffeur van de dag, had de routebeschrijving van het consulaat uitgedraaid. Tja, dat kan natuurlijk ook altijd nog. Daar had ik dan weer niet aan gedacht. Toch was ik er niet heel erg gerust op dat we het makkelijk zouden vinden, de routebeschrijving had het namelijk ook over rotonde nummer 5. Afijn, we moesten toch op enig moment gewoon vertrekken, we hadden immers een afspraak gemaakt via de website. Gisteren was de grote dag.

Na een aardig ritje over snel- en lokale wegen, belandden we op de CV-70 zoals op de routebeschrijving was aangegeven. Nou dat klopte in elk geval. En wat een verbazing, ik hoefde als menselijke navigator geen rotondes te tellen, dat had de Spaanse lokale overheid reeds gedaan. Ze hebben naar de rotondes genummerd en die nummers dan ook nog eens heel goed leesbaar op de borden midden op de rotonde gezet. Hoe comfortabel is dat!! Bij rotonde nummer vijf, draaiden we een hele ronde en reden terug tot het bord Urb. Caravana. Daar rechts op die paralelweg is het Consulaat (achter de bibliotheek en naast de Policia local) je kan het gewoon niet missen.

Klik op de punaise voor meer info.
Klik op de punaise voor meer info.

P3240007P3240006

Wel, wij naar binnen natuurlijk. Gewapend met lef en doorzettingsvermogen want de verhalen over de dame achter de balie zijn niet van de lucht. Op de geraadpleegde fora en blogs wordt niet aardig gesproken over deze medewerkster. Nou wij hebben er aardig lol in gehad. Het was een alleraardigste dame die vlot, duidelijk, efficiënt en vooral heel vriendelijk haar werk deed. Wij hadden geen Burger service nummer bij ons wat sinds kort wel weer moet. In ons oude paspoort staat dat nummer niet, maar in het nieuwe komt het weer wel. (Beslis wat je wil overheid!!) Die instructie had onze baliemedewerkster gekregen nadat wij de website hadden geraadpleegd. De maatregel ging echter wel meteen in (dank aan de Nederlandse overheid). Geen probleem, we kregen het e-mailadres en konden bij thuiskomst een scan opsturen die ons BSN nummer bewijst. Goed geregeld denk ik dan.

Nadat we alle vier onze paspoortaanvraag hadden ingeleverd en onze wijsvingers hadden laten scannen was dat onderdeel van de dag afgehandeld. Op naar de broer van onze vriendin die in de vallei ten westen van La Nucia een huis (met een waanzinnig mooi uitzicht) heeft voor een gezellig bezoek. Hij heeft op zijn land onder andere een aantal sinaasappelbomen en we mochten die sinaasappelen ook plukken.

P3240010

Een flinke oogst mag ik wel zeggen.

P3240011

Dat worden gezonde ontbijtjes met vers geperst sap de komende tijd.

Na het bezoek aan de broer (Tjeerd) zijn we naar Guadelest gegaan voor een toeristisch uitstapje. Daarna zijn we door die prachtige vallei richting Alcoy gereden om daar via de snelweg weer op huis aan te rijden, maar niet na eerst een gezonde tapasmaaltijd met bijbehorende lokale rode wijn te nuttigen onderweg. Het is wel Spanje hier hè.

Geplaatst in Nederlandse overheid, Spanje | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

Wat hebben we het toch druk!

Het leven in huize vijf broers en zussen (Casa de cinco Hermanos) is heus niet zo gemakkelijk. We hebben het de laatste tijd maar druk. De Jeu de boule baan is nog niet af,

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

of we zijn alweer aan het wandelen in Cieza alwaar de bloesems vrolijk bloeien. Het is daar, zeg maar de Betuwe van Spanje. Het is geen wandeling die je in de winter of in de zomer doet. Daarvoor is het een te eenzijdige wandeling. Maar als in maart de bloesems aan de bomen zitten, dan is het er zeker de moeite waard.

 

Als je met de middelste knop van de muis op het album klikt, opent ze in een nieuw scherm en ben je het blog niet meteen kwijt.

 

Vervolgens hadden we afgelopen weekend een Middeleeuwse markt in Villena (Spreek uit als het Wenen op zijn Engels: Vienna. Nou ja, eigenlijk wordt het dan Bienna). Het is daar één van de leukste Middeleeuwse markten die we tot nu toe gezien hebben. Er is een leuke entourage, al lijkt de kleding verdacht veel op de uitdossingen die men ook met de feesten van Christianos y Moros gebruikt. Het mag de pret niet drukken. Er werd ter vermaak van het publiek bij het kasteel ook een echt huwelijk gesloten in vrolijk, quasi middeleeuwse klederdracht en er was veel vermaak tussen de marktkraampjes door. Mensen in klederdracht luisterden het geheel op met zang, dans en gezellig geklets. Dit alles in het oude stadsdeel van Villena en het plaatje was sfeervol en compleet.

 

 

En als klap op de vuurpijl zijn we gisteren gaan wandelen in de Rambla de la Parra. Vaak heb ik deze Rambla gezien als we met de auto over de brug reden. Vaak ook heb ik me afgevraagd of de naam van Pim de la Parra er iets mee van doen heeft. Desalniettemin heeft het tot gisteren geduurd voor we er gingen wandelen. Vriendinnen wonen er vlakbij en hadden de wandeling gekozen om deze dinsdag te lopen. Het is een bijzondere Rambla die midden in de badlands ligt. Het grappige is dat de Spanjaarden deze term ook gebruiken al is de term afgeleid van het Spaanse woord: malpaís. De badlands zijn weinig begroeid maar de Rambla des te meer. Het zorgt voor een sterk contrasterend landschap waar het relatief gemakkelijk wandelen is, omdat er weinig hoogte verschil is.

 

Geplaatst in Fiësta's, Natuur, Wandelen | Een reactie plaatsen

Een bijzondere bodega.

Ik weet het, we staan voor een zware opgave. In de streek rond Jumilla staan meer dan 50 bodega’s van kwaliteit, daarvan moeten we er nog veel uitproberen. Nu, vandaag hebben we een bodega buiten onze eigen streek bezocht. Da’s niet ver weg hoor. Het stikt hier van de kwaliteitsstreken met allemaal kwaliteitsbodega’s met allemaal kwaliteitswijnen. Waarom dan deze bezoeken????

Wel da’s eenvoudig vertelt. Als we naar Villena of Biar rijden (beiden toeristisch interessante plaatsen) dan rijden we binnendoor ten noorden de Sierra de Salinas over een eerst hobbelweg, maar als we in de provinciegrens van Alicante overschrijden wordt dat een comfortabele weg. Langs deze weg, zien we dan een toren staan, een markante toren.

P2210034

De eerste keer vroegen we ons af wat die toren daar deed, zo in het midden van de velden. Als snel kwamen we erachter dat het een bodega betrof, de Bodega Francisco Gomez. En toen vriendinnen ons vertelden dat ze er eens een bezoek aan wilden brengen, was de beslissing snel genomen, we gingen mee!

P2210036

Het is een bijzondere bodega en dat is het. Nog maar sinds 2000 in haar huidige vorm in bedrijf, want de bodega is samengesteld uit vier voormalig onafhankelijke bodega’s. Vervolgens is ze omgetoverd tot een prachtige locatie om te bezoeken. De wijnen zijn lekker en de olijfolie die er ook geproduceerd wordt is zo zacht van smaak dat je er alleen een stukje brood in hoeft te dopen en dan kan je ze zo eten.

P2210064

Deze bodega heeft niet alleen het certificaat ecologisch, maar is ook bezig om zich het predicaat Biologisch dynamisch te verwerven!

Wij vinden deze bodega een bezoek meer dan waard, al is het maar om de fresco’s in de kelder met de wijnvaten te bekijken. De wijn rijpt daar onder het genot van klassieke muziek. Het kapelletje is ook een bezoek meer dan waard. Wil is er weer op een idee gekomen voor een bouwproject (oo jee, daar gaan we weer!!).
En dan,…..proeven.

P2210066
Dat is toch het ultieme genot wanneer je een bodega bezoekt.

Geplaatst in Eten en drinken, Spanje, Toerisme | Een reactie plaatsen

Sierra de Lugar

De Sierra de Lugar (lugar betekent: plaats, plek) ligt hemelsbreed niet eens zo ver van Casa de cinco Hermanos vandaan. De afstand tussen ons huis en de start van de route is volgens MapSource® 21,9 km. De route om er te komen is echter nogal anders. Er is wel een weg door de Sierra de la Pila (die ligt tussen ons huis en de Sierra de Lugar) maar dat is een niet aan te raden route (slechts 32 km) als je een doel hebt zoals bijvoorbeeld, het afmaken van een wandeling op dezelfde dag dat je van huis vertrokken bent. De weg is te kronkelig, soms steil en smal, door dorpjes en gehuchtjes. Meestal verhard maar soms ook in erbarmelijke staat. Dus reden we eerst via Salado Alto (waar onze wandelvriendinnen wonen) naar Fortuna om daar via een scherpe bocht weer in noordelijke richting te rijden 46 km.

Aangekomen bij het begin dat Cortado de las Peñas heet konden we de auto langs de weg parkeren en aan de wandeling beginnen. Cortado de las Peñas betekend hier: snede in de rotsen. Het lijkt er ook op alsof een rivier in het verleden hier door de rotsen is heen gesneden.

PICT4012

Dit is een oude foto van 2010 toen we hier al eens eerder waren. Het witte gebouwtje is een heiligdommetje met een bronnetje. We hebben toen al besloten dat we hier eens moesten gaan wandelen. Het kwam er echter nooit van tot Toine en Astrid met het voorstel kwamen om hier daadwerkelijk te gaan wandelen.

Het is een pittige wandeling. Ze is slechts een kleine 10 kilometer maar we hebben er ruim vijf uur over gedaan om ze af te maken. Daarbij hebben we niet getreuzeld of lang gepauzeerd. Nee er zitten heftige klimpartijen in deze wandelingen via onduidelijke deels overwoekerde paden (wie zei er ook alweer dat Spanje een dor droog land was?).

Er zijn moeilijke afdalingen op hellingen waar je je eigen weg mag/moet zoeken. Daarnaast zijn we een keer heel erg misgelopen (en dat met twee GPS-en in de handen). Desalniettemin was het de moeite zeker waard. De wandeling gaat door een mooi gebied met gevarieerd landschap. Er zijn prachtige uitzichten naar de Sierra de la Pila, maar ook over een enorme vlakte richting Orihuela en de Middellandse zee. Die laatste kan je bij helder weer ook echt zien. Een deel van de wandeling gaat over een smal paadje met een helling links en rechts van je waar je echt beter niet af kan vallen, maar waar het uitzicht aan beide kanten je tempo als vanzelf laten dalen. Regelmatig moet je stoppen om het veranderde uitzicht te aanschouwen, lopend gaat dat niet omdat je geconcentreerd moet lopen. Aan het einde van de wandeling waren we moe maar voldaan.

Geplaatst in Wandelen | Een reactie plaatsen

Kleine klusjes zijn ook leuk om te doen.

Tijdens het opruimen van spullen en schoonmaken van de serre, kwam Wil op het idee om mijn verjaardagscadeaus eens op te hangen. Van vriendinnen had ik een tegeltableau gekregen van ‘La Virgen del Rocío’. Zij is de maagd van de dauw en augustus is haar maand. Logisch dat ik (jarig in augustus) deze maagd cadeau kreeg. Ik heb wel wat met die reli dingen die in zo grote aantallen in Spanje te vinden zijn. Ik geloof er niet in, ik aanbid ze niet, ik vind het gewoon mooi en leuk om te hebben. Nu werd het dan toch eens tijd om die reli dingen op te hangen.

P1310018

Het was even plakken en vasthouden. Het spul dat we gebruikten om te plakken droogt niet zo snel. Daardoor kon ik rustig aan werken en zorgen dat ze netjes kwam te hangen. Moest ik zelf wel even blijven staan, geduld hebben tot het droog genoeg was om een tegeltje los te laten en de volgende op te plakken.

P1310024

De witte randjes moeten nog weggewerkt worden, maar daarvoor moet Wil eerst een prutje maken van wit cement en zand. Dat heeft die hele muur daar en maakt dat ze straks netjes in de muur verwerkt is.

P1310023

Ach en nu we dan toch bezig waren hebben we meteen ‘San Isidro’ ook maar opgehangen. Hij hangt in de serre, hij is dan wel de beschermheilige van de landarbeiders en boeren toch kan dit tegeltableau niet tegen de weersinvloeden. ‘San Isidro’ was een cadeautje van Wil, geschilderd door Amparo de echtgenote van Emili Boix, onze pottenbakker.

P1310027

Kaarsje erbij, klaar. Toch weer wat leuks gedaan vandaag.

Geplaatst in Spanje | Een reactie plaatsen