Tranquilo: alles rustig aan, wat is daar nou het voordeel van?

Ik probeer het weleens vaker duidelijk te maken aan vrienden, familie of onze gasten. De Nederlanders die hier al langer wonen, die snappen het. Degenen die hier hebben geprobeerd te wonen en het niet snappen, zijn allang weer weg. Als je er niet tegen kan of er de voordelen niet van kan zien, dan moet je hier alleen op vakantie komen en je erover verbazen.

Waar ik het over heb? Ik heb het over de Spaanse mentaliteit. Althans, de mentaliteit die we hier, in deze regio kennen. Een buurman vatte het heel kort samen toen hij eens vroeg of ik het hier naar mijn zin had. Toen ik bevestigend antwoordde, reageerde hij met de woorden en een glimlach van oor tot oor: ¿Tranquilo èh? Ofwel: lekker rustig hè?

Ze zijn er hier trots op; ze laten zich niet gek maken. Er is hier geen ratrace. Het leven kabbelt hier rustig voort en men laat zich niet opjagen. Wellicht is dat mede oorzaak van het feit dat de Spanjaarden het oudst worden van alle Europese volken en ook het langste gezond zijn. Weinig stress, draagt waarschijnlijk bij aan een gezond leven. Maar daar wilde ik het niet over hebben. Het voordeel van dat rustige bestaan, daar zou dit stukje over moeten gaan.

Vorige week woensdag heeft het geweldig geonweerd hier. In een uurtje tijd viel er 28mm regen. De bomen stonden te juichen terwijl wij met onze gasten aan tafel zaten en zo af en toe eens achterom keken naar het bliksemse spektakel dat zich buiten afspeelde. Ineens was daar een lichtflits die voor een moment alles oplichtte alsof het dag was, daarna maakte deze zelfde flits het zo geweldig donker dat we geen hand voor ogen konden zien. Een aantal stoppen waren doorgeslagen; de bliksem was ingeslagen. Tja, de stroom valt hier vaker uit dan we dat in Nederland gewend waren en dus worden we er aldoor handiger in. Binnen een paar seconden was het systeem weer up and running. In de loop van de avond kwamen we er echter wel achter dat er een aantal apparaten letterlijk naar de bliksem waren. Een paar televisiedecoders doen het niet meer en meer acuut, een waterpomp was kaduuk.

Gelukkig is de gemeente Pinoso en/of onze watervereniging de laatste tijd vrij trouw met het leveren van water via de waterleiding dus het was geen enorm probleem. De pomp heb ik tussen de aanvoer en de afleverpunten uit gehaald en zo had iedereen weer water uit de kraan. Echter, we kennen die systemen hier en op enig moment moet er dan toch weer een waterpomp tussen aanvoer en afleverpunten geplaatst worden. We moeten hier wel een bedrijf runnen en een dag geen water is dan geen optie.

De buurman stuurde me naar een winkel aan de Avenida Levante ‘Matelju’. Daar aangekomen, toonde ik mijn oude pomp. Het meisje achter de balie, vroeg aan de man achter een andere balie of hij even wilde kijken. Natuurlijk wilde hij dat. Hij legde zijn werk neer en pakte mijn pomp aan, haalde hem uitelkaar en constateerde dat er een condensator kapot was. Tja, zonder condensator start hij zeker niet op. (Ja,….zelfs ik steek wel eens wat op.) “In Nederland zegt met met zo’n probleem meteen dat je een andere pomp moet kopen”, zei ik. “Ja, maar wij Spanjaarden zijn dan ook slechts arme sloebers en de Nederlanders zijn allemaal rijk”, riposteerde de techneut.

Helaas, ook met een nieuwe condensator wilde het apparaat niet opstarten. De regelunit werkte nog wel maar de pomp wilde niet meer. Heb je wellicht een andere pomp dan? Vroeg ik. Natuurlijk had de man nog een vergelijkbare pomp. Het duurde even voor de juiste prijs gevonden was. Een andere medewerkster (waarschijnlijk de vrouw des huizes) arriveerde, zij kende de computer op haar duimpje en leverde ons de prijs. “Goed” zei ik; “laten we dat dan maar doen”, waarop de technische man (waarschijnlijk de heer des huizes) vroeg of hij hem dan even zou monteren voor me. Nou dat laat ik me geen twee keer vragen, onderdelen werden geopend, delen van de oude pomp werden op de nieuwe gezet, snoeren vervangen en wat dies meer zij. Vader was rustig aan het werk terwijl moeder en dochter de winkel bestierden. Af en toe werd vader om deskundig advies gevraagd waardoor het werk aan mijn artikel even stil lag, maar al snel zat de regelunit op de pomp. Vervolgens moet zo’n pomp ergens op bevestigd worden. Mijn oude pomp had zo’n mooi gemonteerd rekje met handvat, waardoor je hem op elk vlak neer kon zetten. De nieuwe pomp had dat niet. Ongevraagd demonteerde vader het rek van de oude pomp en begon het te passen. Natuurlijk paste het voor geen meter, maar dat was nou toch echt geen probleem. Achter de winkel was een werkplaats met heeeeeeel veel gereedschap. Het rek werd gemeten en bekeken om vervolgens pas gemaakt te worden in de werkplaats.

De pomp was klaar voor gebruik. Gewoon, op ons gemak gemaakt. Daar doen we hier niet moeilijk over. Toen ik wilde afrekenen werd met de prijs van de pomp genoemd. “En het werk?” vroeg ik. “Dat krijg je van ons”. De lezer begrijpt vast dat ik ook nog een setje oplaadbare baterijen en een spindel beschrijfbare DVD’s heb gekocht.

Moraal van dit verhaal: Tranquilo heeft echt voordelen. Deze man nam de tijd voor mij, want hij had alle tijd. Stiekem verdenk ik hem ervan dat hij ook plezier in zijn werk had. In elk geval liep hij ook nog even mee naar de auto omdat ik niet alles tegelijk kon dragen. Daar heb ik hem  ook nog even bedankt voor de goede diensten. Heel normaal vond hij dat.

En oo ja, ik kreeg ook nog een rolletje tape mee om de bevestigingen aan mijn leidingensysteem waterdicht te maken.

Advertenties

Over Berto Zirkzee

Trotse eigenaar van een Naturistische Bed & Breakfast in Spanje.
Dit bericht werd geplaatst in Spanje. Bookmark de permalink .

3 reacties op Tranquilo: alles rustig aan, wat is daar nou het voordeel van?

  1. Ja en als je de tijd neemt er naar te kijken, steek je er ook nog eens heel veel van op!!! Je kunt heel veel meer zelf dan je denkt…. als je tenminste tijd hebt!!!

  2. Ine zegt:

    Weer een heel leuk verhaal Berto. Door al dat facebooken mis ik soms wel eens je verhalen op je blog.

  3. Marion van Lienen zegt:

    Hola Berto, Niet teveel aanprijzen, anders komen we met al onze stress toestanden allemaal naar jullie toe. Een klein, doch select gezelschap is leuker. Maar ja, pianolessen onder de olijfbomen zal niet zoveel opleveren.Maar in een tentje met mijn aow en nog een beetje, kom ik denk ik een heel eind. Ik ga erover nadenken. Dank voor je gezellige verhaal. Komt een enkele keer voor hier in een Brabants dorp.Groetjes ook aan Wil, van Marion

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s