(On)Kruid en problemen die zichzelf oplossen.

Toen wij hier kwamen wonen, hebben we een tweede grot ontdekt. Wil heeft samen met Mark daar een bestemming aan gegeven waar ik al eerder over schreef:

Hier en hier.

Nu was er altijd nog een wandje onafgemaakt, naast het pad naar die tweede grot toe. Altijd als ik daar langs liep (en dat is vrijwel dagelijks, ik heb een heel saai leven) dacht ik: “ Daar moeten we nog eens wat aan doen.” Het is namelijk nogal structuurloze grond en met een fikse regenbui kan het zomaar gaan schuiven. Dat hoeft niet erg te zijn, maar het levert wel weer opruimwerkzaamheden op. Na die opruimwerkzaamheden moet er dan alsnog wat aan gedaan worden.

Nou zijn er hier meer dingen te doen dan alleen het stabiliseren van een loslopend hellinkje en dus, denk ik vrijwel dagelijks hetzelfde over ditzelfde hellinkje. Tot vandaag!

Vanmorgen riep Wil in het voorbijlopen: “ Heb je de nieuwe Alcaparra al gezien bij de tweede grot?” Nou dacht ik van wel dus ik werd niet direct enthousiast. Alcaparra is Spaans voor een kappertjesplant. Het is een lekker kort woord in plaats van kappertjesplant en dus gebruiken wij het Spaanse woord. Alcaparras groeien hier als onkruid en na een jaar heel enthousiast te zijn geworden bij elke nieuwe aanwinst in deze kweek, vinden we het inmiddels wel normaal om een nieuwe aanwinst te vinden. De planten die op een leuke plek staan mogen blijven groeien en degenen die een verkeerde plek hebben gekozen worden onverbiddelijk geruimd. Voorheen heb ik wel geprobeerd de verkeerd geplaatste exemplaren te verplanten, maar dat liep in alle gevallen op een teleurstelling uit. Het gaat gewoon niet, sommigen blijven met kunst en vliegwerk een tijdje leven, maar gaan dan uiteindelijk altijd nog dood. Degenen die echter uit zichzelf opkomen, daar heb je geen omkijken naar. Ze groeien het liefst op de meest droge plaatsen waar niets anders kan blijven leven. Nou, van dat soort plaatsen hebben we er wel een paar.

Afijn, even terug naar de vraag van Wil, ze haalde me over om even te komen kijken. En ziedaar, mijn probleem van het instabiele wandje is instant (althans bijna) opgelost.

PICT0002

De Alcaparra heeft gekozen om precies hier te gaan groeien. Water geven kan daar niet, het is te steil. Maar het is ook niet nodig, zo schreef ik juist nog. Het is zo’n beetje de makkelijkste plant die we hier hebben. Ze geven leuk bloemen, maar daarvoor moet je even op onze facebook pagina (Wat groeit en bloeit rond Casa de cinco Hermanos) kijken, Nu is het laat in de middag en zijn de bloemen van vandaag uitgebloeid.

Maar wellicht denk je: “Dat duurt nog jaren voor dat dit plantje enig effect sorteert.” Kijk dan maar eens naar de onderstaande foto’s. Dat zijn planten die vorig jaar voor het eerst opkwamen.

PICT0003PICT0004

Advertenties

Over Berto Zirkzee

Trotse eigenaar van een Naturistische Bed & Breakfast in Spanje.
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

2 reacties op (On)Kruid en problemen die zichzelf oplossen.

  1. Marion van Lienen zegt:

    Hola Wil y Berto, Bedankt voor het gezellige verhaal over de kappertjesplant en je plukdrift. Die is natuurlijk begonnen tijdens het bosbessen plukken. Gelukkig had je een klein emmertje. Maar bewaar wat voor als ik mijn comeback kom vieren, volgend jaar. Ook potje vijgenjam. Was heerlijk op het brood. Kan je mij nog een tip geven hoe ik de amandelen moet kraken. Met een hamer of zo. Ik probeerde het met een kloofhamer en daarmee sloeg ik alleen de zak kapot en had dus niet het gewenste resultaat. Nu liggen de amandelen mij aan te staren en wachten op behandeling. Je bent overigens een rasverteller. Misschien een boekje maken over de belevenissen. Ook handel. Ik ga nu nog even wat spaans huiswerk maken. Blijf nog steeds aan de gang. We hebben Robert en Heleen op bezoek gehad en heb ik ze getrakteerd op een wandeling, waarvan jij nog een foto toegestuurd kreeg met berken/olijfbomen. Net spanje. Groetjes en tot de volgende keer. Marion

    • Hé Marion,

      Nou die amandelen kraken is inderdaad nog een klus hoor. Wij gebruiken altijd een plankje graniet (stoeptegel kan ook) als ondergrond en dan de amandel vasthouden met een smalle lange kant naar boven. Dan een flinke meppert met een gewone hamer. Het beste is wat zacht te beginnen slaan en dan harder tot hij kraakt. Daarna heb je makkelijker het gevoel. En dan maar wat lekkers maken hè. Of gewoon bakken in de olijfolie en dan als ze staan af te koelen wat zout met cayennepeper er overheen. Lekker

      Je hebt hier trouwens wat op je geweten hoor. Concha is hier niet meer weg te slaan. Telkens hebben we gasten die Spaans willen leren bij haar. Kortom; Concha blij, wij blij en onze gasten ook blij.

      Wel leuk dat je contact hebt gehouden met Heleen en Robert. Wil je misschien het e-mailadres van die Amsterdammers met die camper ook hebben ?? Wel een erg mooie foto, maar het vergelijk met Spanje zag ik niet zo. Te bevooroordeeld wellicht of ik kijk gewoon niet goed, kan ook.

      We hebben pas weer vijgenjam gemaakt. De vijgen waren erg laat en Concha heeft er ook lekker van gesmuld. Ze vertelde dat de vruchten van de eerste oogst: Brevas heten. De volgende oogst komen de Higos. We zullen een potje voor je bewaren en als je wil bewaren we ook kappertjes voor je. Ik heb er super veel geoogst dit jaar.

      Groetjes Wil en Berto

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s