Olijvenoogst

Wij hebben onze olijven al lang geoogst dit jaar. Vorig jaar waren we laat terwijl de olijven al vroeg rijp waren. Nu waren de olijven nog maar net rijp toen we aan het oogsten zijn gegaan. Maar, waarom begin ik hiermee, ik wil het daar eigenlijk niet over hebben.

Juan (de man die ons land ploegt) vertelde onlangs dat hij weer eens een ritje had kunnen maken met zijn vrachtwagen. Hij is zelfstandig chauffeur en bij hem komt de crisis hard aan. Hij heeft het geluk dat zijn vrouw en dochter nog voor een regelmatig inkomen zorgen, maar breed hebben ze het niet meer. Toen hij terugkwam uit Hongarije om schoenen af te leveren, moest hij daar even over komen vertellen. Als echte keuterboeren moesten we natuurlijk na alle verhalen over Hongarije en de weg daar naartoe, even vragen naar zijn olijvenoogst. Zijn olijven waren echter nog niet geoogst. Dat werd dus hoog tijd want eenmaal rijp vallen ze bij bosjes op de grond als het waait.

Eergisteren kwam ik hem weer tegen op zijn tractor en hij vertelde dat hij zaterdag zou gaan oogsten. Wij hebben dus ‘s morgens even snel boodschappen gedaan om hem, zijn vrouw en dochters vervolgens te helpen met oogsten. Het was wel een verrassing dat we aankwamen, ondanks dat we onze komst aangekondigd hadden. Gewapend met eigen netten en harken gingen we aan de slag. De dames keken enigszins argwanend hoe de vreemdelingen dit zouden aanpakken. Maar hoe gaat dat; vele handen maken licht werk, we hebben namelijk al een paar jaar ervaring met het oogsten van onze eigen olijven. Gelukkig heeft Juan niet zoveel olijfbomen als amandelbomen. Van de laatste heeft hij er namelijk meer dan 800 en dan waren we nu nog niet klaar geweest.

Maar om kwart over twee waren we klaar met het harken van de olijven uit de bomen. In de tussentijd vonden we ook nog een paard die na wat telefoneren weer terug kon naar haar rechtmatige eigenaar (je maakt wat mee op het platte land).

Intussen had Juan bij ons geïnformeerd of we gachamiga lustten. Nou welzeker lusten we dat. We zijn niet alleen maar voor het mooie weer naar Spanje verhuisd. De Spaanse keuken behelst echt meer dan alleen Paella en Tapas. We werden uitgenodigd om met hen te eten en die uitnodiging hebben we natuurlijk met beide handen aangepakt. Ik wilde ook wel eens zien hoe een Spaanse man (het is echt een gerecht dat door de mannen gemaakt hoort te worden) gachamiga maakt.

Het was een vermaak om te zien. Toegegeven het was heerlijk, maar of dit gerecht nou door een man gemaakt werd…… In dit geval stonden vrouw en dochters om Juan heen om hem van ingrediënten te voorzien en van hout voor het vuur waarop hij het gerecht aan het bereiden was. Intussen liet Juan zijn gezag regelmatig met stemverheffing gelden, waarop wij en de familie dan weer blikken van verstandhouding uitwisselden.

Hier een youtube filmpje waarin een Gachamiga wordt gemaakt. Even de cartoon bekijken (ook best leuk) en daarna komt het bereiden van een Gachamiga, zoals gebruikelijk heeft elke streek een eigen typische variant, maar het idee is gelijk.

De familie pakte lekker uit zoals Spanjaarden dat doen. Er stonden aperitivos op tafel voor dat de gachamiga klaar was. Die aperitivos bestonden uit een beetje chips, een paar mosselen, wat olijven en amandelen. Lekker snoepen is dat en je honger neemt er goed van toe. Daarna kwamen er borden en bestek op tafel, daarvan denken wij dat het normaal gesproken in de kast blijf en men met handen en brood de gachamiga uit de pan schept en eet. Uiteindelijk deden we dat allemaal en dat is eigenlijk het lekkerst. Intussen stond naar goed Spaans gebruik ook de televisie aan.

Na het nagerecht, koffie met koekjes en turrón kwamen er andere vrienden opdagen en was het voor ons tijd om af te taaien. Na vele bedankjes over en weer zijn we vol en voldaan huiswaarts gegaan. Geloof me, na zo’n etensmaal hoef je de rest van de dag niet echt meer te eten. Als Spanjaarden hebben we om een uur of negen nog iets gesnackt maar dat was het dan ook wel. Volgend jaar helpen we Juan weer met zijn olijven!!

Advertenties

Over Berto Zirkzee

Trotse eigenaar van een Naturistische Bed & Breakfast in Spanje.
Dit bericht werd geplaatst in Olijven, Spanje en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Olijvenoogst

  1. Cobi Bol zegt:

    Dat klinkt allemaal leuk en lekker. Wie weet ooit een keer een weekje vakantie “opofferen”

  2. Pingback: Gachamiga | Casa de cinco Hermanos

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s