Beter goed gejat,……..

We wandelen nog wel eens door het Spaanse land. Trouwe lezers van dit blog weten het, er zijn veel artikelen te vinden op dit blog die over onze wandelingen gaan. De laatste tijd schrijf ik er niet zo vaak meer over, omdat ik niet in herhaling wil vervallen. Afgelopen winter echter hebben we een wandeling gemaakt waar ik het toch nog even over wil hebben. Op een mooie winterdag wandelden namelijk eens een keer door de vallei. We hadden wel zin om te wandelen maar niet om een specifieke route te lopen. We zijn dus de vallei in gelopen en daar (als je hier vaker loopt) weet je ten alle tijden waar je bent dus verdwalen is onmogelijk.Lekker makkelijk en als je geen zin meer hebt, zoek je de weg terug.

Daarbij verbaast het ons telkens weer wat we in die vallei allemaal tegenkomt dat we in de jaren dat we hier wonen, niet gezien hebben. Er is zoveel meer te zien dan je op het eerste gezicht zou denken. Maar goed, ik dwaal af.

Tijdens de wandeling kwamen we door een gehuchtje, dat ik nu weet te vinden en kan zien vanaf ons terrein. We wisten echter voorheen niet dat het er was. Het licht een beetje verscholen, wat dieper in de vallei naast een rambla (droge rivierbedding). Zoals gebruikelijk bij Spaanse gehuchten, waren er een paar huizen bewoont, een paar huizen in gebruik en een paar huizen ongebruikt en in verval. Bij één van die laatste huizen, stonden een groot aantal enorme cactusstruiken. En als ik dat zie, dan ontwaakt de jutter in mij. Deze cactussen staan in onze vallei, ze zijn groot en dus al jaren oud. Dat betekent dat ze tegen vorst kunnen. Die wil ik dus hebben. Bij gebrek aan gereedschap, moest ik mijn handen gebruiken om een stekkie te bemachtigen. Het lukte vrij aardig en dus nam ik er nog één, maar de stekels (lang en keihard) eisten wel hun tol. Met bebloede handen keerde ik terug bij de rugzak waar we voor dit soort gevallen altijd wel een plastic zakje in hebben om iets dergelijks in redelijk vochtige toestand mede te nemen.

Thuis gekomen hebben we ze geplant en aldus begon het afwachten. Bij één van de cactussen trad er groei op, dat was wel duidelijk. Maar wat gaat dat dan worden? Heel duidelijk was dat niet direct, het leken nieuwe uitlopers, een soort takken.

Spannend hè. Ja, ik vond het ook spannend. Maar het resultaat mag er wezen en als ik ze in leven kan houden wordt het alsmaar groter, hoop ik, verwacht ik. Maar weer is de jutter in mij ontwaakt. Dit najaar ga ik terug mét gereedschap, om nog grotere stekken te jatten. Kijk maar waarom……

 

PICT0004PICT0002

Advertenties

Over Berto Zirkzee

Trotse eigenaar van een Naturistische Bed & Breakfast in Spanje.
Dit bericht werd geplaatst in Bloemetjes en plantjes, Natuur en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s