Spanje is en blijft een wonderlijk land.

Toen we nog geen huis hadden in Spanje maar wel al op zoek waren in dit gebied, verbleven we regelmatig in een Casa Rural hier in de buurt. Dat was niet naturistisch maar ach, een mens moet soms concessies doen.

De mensen die eigenaar zijn van dit Casa Rural zijn inmiddels redelijk goede vrienden. Ze komen met enige regelmaat hier en wij bezoeken hen. Vandaag kwam Carlos ineens met de auto ons terrein oprijden. Hij verscheen onaangekondigd en dat gebeurt eigenlijk nooit. Hij wapperde met twee roze kaartjes met onze foto erop. “De postbode heeft deze aan mij gegeven”, zei hij.

Verbazing!!!! De postbode???? Wat moet die met post voor ons bij jou?

Het bleek dat Carlos vandaag bij onze benedenburen was om voor hun huis te zorgen tijdens hun afwezigheid. De postbode wist dat die kaartjes hier ergens bezocht moesten worden, maar waar nu toch precies Casa 91 is, dat wist hij niet. Volgens de gemeenteregisters heeft ons huis het nummer 91. Er staan in Los Tomasones maar 12 huizen (verdeeld over een gebied van enkele honderden hectares), maar men nummert hier gewoon vrolijk in het rond door de hele vallei, naar volgorde van aanvraag. Ons huis bestaat al meer als vijftig jaar maar had geen nummer totdat wij er één aanvroegen. Dat verklaart het hoge nummer.

Wij gingen er altijd vanuit dat hier geen post kwam omdat men dat op het gemeentehuis had gezegd. Al eerder hebben mensen geprobeerd post naar ons huis te zenden maar dat kwam nooit aan.

Zo ook het Jefatura de Tráfico, ze zouden mijn rijbewijs gewoon opsturen en als het niet aan zou komen dan kwam het er wel weer terug. Na drie maanden zou ik het op kunnen halen.

Nu kwam Carlos, bij nadere bestudering onze rijbewijzen brengen. Die van Wil kwam meteen mee. Oh wonder, de post had Carlos gezien en hem de twee rijbewijzen getoond. “Ken jij deze mensen?” had hij gevraagd. “Ja” zei Carlos, “geef maar, ik breng ze wel even”.

Toen Wil informeerde, bij het Jefatura over de vorderingen rond haar rijbewijs, vertelden ze nog dat ze moesten wachten op een reactie van de Rijksdienst voor het wegverkeer in Nederland. Het rijbewijs van Wil was namelijk kwijt en ze had papieren gekregen (in het engels) waaruit moest blijken dat ze wel degelijk een geldig rijbewijs had. Het Jefatura de Tráfico wilde dat echter wel even controleren. Nu is dat blijkbaar (heel snel toch) gebeurd en zie, we hebben beiden een geldig Spaans rijbewijs.

Nu moeten we gaan opletten met overtredingen, niet dat we roekeloos rijden. Maar in Spanje heerst een streng puntensysteem. Wanneer je bijvoorbeeld bumper kleeft, of een TomTom met waarschuwingssysteem gebruikt voor flitspalen, dan krijg je 4 punten en een boete. Bij 12 punten wordt je rijbewijs ingevorderd en mag je opnieuw rijles gaan nemen. En hoe modern is Spanje? Je kan je score bijhouden op internet.

En naar aanleiding van deze gebeurtenis gaan we toch maar eens vragen of we bij de benedenburen een brievenbus mogen ophangen. Dat maakt het leven net weer iets gemakkelijker, zo blijkt.

Advertenties

Over Berto Zirkzee

Trotse eigenaar van een Naturistische Bed & Breakfast in Spanje.
Dit bericht werd geplaatst in Bureaucratie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s