Gazpacho

Spanjaarden zijn kunstenaars als het gaat om goedkoop en lekker eten. Dat moet ook wel want de prijs van eten, lijkt voor buitenlanders laag maar het inkomen ligt hier in Spanje dan ook veel lager dan bijvoorbeeld in Nederland. Een gemiddelde bouwvakker verdient zo’n € 800,00 per maand. Hij hoeft zich dan gelukkig geen zorgen te maken over belastingen want dat begin je pas te betalen bij een inkomen van € 22.000,00 per jaar.

Terug naar het eten. Één van de gerechten die goedkoop te maken zijn is Gazpacho Manchego. Iedereen kent wel de Gazpacho Andaluz. Die Gazpacho moet je vergeten, dat is koude tomatensoep waarmee je je maag niet kunt vullen. Lekker op een warme zomerdag maar daarover een andere keer. Gazpacho Manchego is een stoofpot met allerlei op het land vindbare ingrediënten.

Het gerecht is ontstaan doordat herders (in het spaans: Pastor) vroeger, dagen lang van huis waren om hun kuddes te weiden. Gedurende die dagen moest er natuurlijk wel gegeten worden. Kant en klaar maaltijden om mee te nemen waren er nog niet en verswaren bederven (zeker in dit klimaat) snel. Herders namen dus slechts het hoognodige mee, zoals: water, bloem, olijfolie en zout. Van de bloem maakten ze eenvoudige platte broden. Wanneer je zo’n brood in een uitgegraven oventje maakt op een vuur van amandelbomenhout of druivenstruikenhout, geeft dit een aparte, lekkere smaak aan het brood en heb je verder weinig nodig om het smakelijk te maken. Daarnaast zochten ze in hun weide gebied naar eten voor die dag. Dat kwam er in de praktijk op neer dat Gazpacho per seizoen een andere samenstelling kon hebben. Wanneer mogelijk schoten de herders een konijn, haas, patrijs en/of duif. Ze verzamelden slakken, kruiden (zoals: thijm en rozemarijn) en in het herfst seizoen paddestoelen. Een veel voorkomende eetbare paddestoel hier in het kustgebied van spanje is de Níscalo.

 

Met al deze ingrediënten maakten ze een stoofpot die zo uit de pan gegeten kan worden. Het platte brood wordt gebruikt om het gerecht te binden. Dit gebeurt door er kleine stukjes van te breken en deze me te laten sudderen in de pan. Een groter stuk werd bewaard om als plaatsvervanger van bestek te dienen. De arme Spanjaarden eten het nog steeds zoals de herders het vroeger deden. Ze gaat de Campo in en schieten wat klein wild, zoeken slakken, paddestoelen, kruiden en halen wat groenten uit hun moestuin zoals: paprika en tomaten. Daarmee maken ze hun Gazpacho en eten dat uit de pan en gebruiken stukken brood als lepel.

Wij maken dit gerecht vaak voor onze gasten klaar. We gebruiken dan konijn, patrijs, ui, knoflook, thijm, rozemarijn, paprika en tomaat als ingrediënten. Tot nu toe vindt iedereen het lekker. Gisteren hebben we weer Gazpacho gemaakt en hebben er Níscalo in gedaan. Momenteel zien we vaak oudere mannen in het bos op zoek naar deze paddestoelen. Het is het seizoen en er groeien (als je de plaatsen weet) heel veel van deze Nícalos in het bos. Op de lokale markt worden ze verkocht. Er zijn ook paddestoelen die veel op de Níscalo lijken dus wij durven het zelf plukken nog niet aan. Ook deze Gazpacho was weer heerlijk en aangezien je het gerecht makkelijk kan invriezen hebben we veel gemaakt. Twee porties zijn inmiddels ingevroren. Komend voorjaar gaan we het ook eens met slakken (caracoles) proberen.

Advertenties

Over Berto Zirkzee

Trotse eigenaar van een Naturistische Bed & Breakfast in Spanje.
Dit bericht werd geplaatst in Eten en drinken. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s